Hoe autisme-onderzoekers integriteit als teken van een stoornis zien

Torentje van de Sagrada Familia

Als je je verdiept in wat autisme is en daarom ook wetenschappelijke artikelen leest, krijg je een beeld voor je van wetenschappelijke onderzoekers die autisten zien als een soort proefdieren, buitenaardse wezens misschien, die ze van buitenaf bestuderen. Daarbij betrekken ze vooral niet het feit dat autisten mensen zijn, net als zij.

Dat leidt soms tot echt afschuwelijke conclusies. Zi is er een onderzoek waarbij autisten meer integer blijken te zijn dan neurotypici. Dat wordt dan niet gezien als een positieve eigenschap van autisten, maar als een eigenschap die bij een stoornis hoort, die gestoord is.

(meer…)

Knopen van de diagnose ASS ontwarren

Begrijpen wie je bent is waarschijnlijk een behoefte van iedereen, maar als je autistisch bent heb je er een nog veel grotere behoefte aan. Een diagnose werkt dan als een tweesnijdend zwaard. Aan de ene kant geeft het je houvast: “Oh, het is dus normaal dat ik me niet normaal voel”, “Oh, dat ik zo snel moe word van geluiden komt dus door mijn autisme”. Aan de andere kant ben je opeens officieel “niet normaal”.

Daar komt nog bij dat een diagnose ASS alleen iets zegt over wat er aan je waar te nemen valt. Het zegt niet iets over hoe je in elkaar zit. Er zijn allerlei theorieën over wat autisme precies is, maar er is geen eensluidend antwoord op die vraag.

Het probleem is dat je, als je autistisch bent, een veel minder scherp beeld hebt van wie je bent dan anderen. Dat is logisch te verklaren: je ziet details beter dan de grote lijnen. Wanneer je naar jezelf kijkt, in de loop der tijd, zie je dus steeds verschillende personen. Het wordt geen geheel. Je hebt dus grote behoefte om jezelf op een intellectuele manier te begrijpen.  Die behoefte neemt alleen maar toe wanneer je de diagnose ASS krijgt.

Voor mij heeft dit tot een soort filosofische worsteling geleid. Ik kon niet rusten voor ik er uit was. Ik moest van alles uit de knoop zien te krijgen.

(meer…)

De mens is een sociaal dier (en hoe zit het dan met autisme?)

De meiden wordt gehaald

Over altruïsme, sociaal gevoel bij mensen, en dan vooral de biologische kant daarvan bestaan zoveel misverstanden dat ik hier in sneltreinvaart wil uitleggen hoe dat in elkaar zit. En dan neem ik natuurlijk meteen het misverstand mee dat wie autistisch is niet sociaal zou zijn.

De mens is een sociaal dier. Dat lijkt een open deur, maar er zijn nogal wat mensen die tegen die mededeling in opstand komen. Fundamentalistisch gelovigen bijvoorbeeld, die het een gruwel vinden om de mens een van de vele diersoorten te noemen. Of mensen die vinden dat een maatschappij alleen maar met keiharde controle kan worden ingericht, omdat mensen elkaar het licht in de ogen niet gunnen.

Maar de mens is een sociaal dier, en daar moet je met de inrichting van de maatschappij rekening mee houden.

(meer…)

Autisme in het hoger onderwijs

In een onderwijscolloquium heb ik geprobeerd om aan docenten uit te leggen wat autisme is, op zo’n manier dat ze zich er echt iets bij voor kunnen stellen.
Ook heb ik geprobeerd uit te leggen hoe je als docent je onderwijs zo kunt inrichten dat autistische studenten minder hindernissen ondervinden.
En dat het mooie is dat het onderwijs dan beter wordt voor iedereen.

Ik denk dat de uitleg over wat autisme is, en de uitleg over de gevolgen daarvan voor veel meer mensen interessant is dan alleen docenten in het hoger onderwijs.

Als je zelf autistisch bent, of je partner, of je kind(eren), heb je er ook veel aan. Ik ben daarom benieuwd wat je er van vindt!

(meer…)