{"id":83,"date":"2012-07-08T17:31:13","date_gmt":"2012-07-08T17:31:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/?p=83"},"modified":"2020-11-12T14:52:39","modified_gmt":"2020-11-12T14:52:39","slug":"een-partner-met-asperger","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/2012\/07\/een-partner-met-asperger\/","title":{"rendered":"Een partner met Asperger"},"content":{"rendered":"

Pas toen we al jaren met elkaar samenleefden kwamen we er achter dat Ernst het syndroom van Asperger heeft. Inmiddels is er (zoals dat hoort voor je met zekerheid kunt zeggen of dat zo is) een zeer uitgebreide diagnose gesteld. En inmiddels heb ik, uiteraard, zo’n beetje alles gelezen wat er te vinden is over dat syndroom van Asperger. Hoe is dat, een partner zijn van iemand met dat syndroom van Asperger?<\/p>\n

In de eerste plaats verandert er natuurlijk weinig ten opzichte van de situatie voor er een diagnose ligt: Hij blijft dezelfde persoon; een etiketje verandert niets wezenlijks aan wie iemand is. Ik had al lang gemerkt dat Ernst soms vreemd reageerde, anders dan andere mensen. En ik had me al lang op het standpunt gesteld dat ik zo goed voelde dat zijn bedoelingen goed waren, dat ik dat vreemde gedrag nooit heb toegeschreven aan onwil, luiheid, kwaadwillendheid of ego\u00efsme (zoals mensen met het syndroom van Asperger tijdens hun leven helaas heel erg vaak overkomt).<\/p>\n

Maar aan de andere kant blijft het even moeilijk. Wanneer je weet wat er aan de hand is, word je daarmee gesterkt in je gevoel dat je partner alleen maar goede bedoelingen heeft, maar je moet dezelfde inspanning verrichten om z’n gedrag niet zo te interpreteren als je bij anderen zou doen.<\/p>\n

\"Roide<\/a>
Waar andere vrouwen gevraagd wordt te poseren naast de Ferrari, word jij juist gevraagd uit de weg te gaan voor de foto \ud83d\ude09<\/figcaption><\/figure>\n

Omdat ik het heel interessant vind, wat er precies aan de hand is bij autisme, omdat ik vaak m\u2019n best doe daar iets in te ontrafelen, schrijf ik hier af en toe een stukje over \u00e9\u00e9n van de vele aspecten. Hier alleen een paar adviezen voor de partner zonder<\/em> Asperger, over het leven met een partner met<\/em> Asperger, ook als een reminder aan mezelf\u00a0\";-)\" :<\/p>\n

1.- Eis niet dat je partner zich aanpast<\/h3>\n

Dat is in elke relatie een voorwaarde om het plezierig met elkaar te hebben, maar wanneer een van beiden het syndroom van Asperger heeft is het nog veel belangrijker: wat in een andere relatie een kwestie is van de ander ergens aan helpen herinneren, is in zo\u2019n relatie al gauw een poging de ander te veranderen. Wat vanzelfsprekend gedrag lijkt is dat niet. Dat vanzelfsprekende gedrag van de ander eisen, betekent dat je hem probeert te veranderen. Houd je altijd voor dat je dat niet moet doen!<\/p>\n

In een relatie zullen beide partners veranderen, zich aan elkaar aanpassen. Dat gebeurt vanzelf, en daar zullen beide partners ook hun best voor doen. Maar dat moet je nooit proberen af te dwingen. Het is plezierig in elke relatie wanneer partners geen aanpassingen bij elkaar afdwingen, maar wanneer je een relatie hebt met iemand die Aperger heeft is het extra belangrijk.<\/p>\n

Het is een soort Zen-situatie: als je wilt<\/em> dat je partner zich aanpast, zal het niet gebeuren. Pas als je het niet wilt ontstaat de vrijheid voor je partner om zich aan te passen. Dat zal in een uiterst traag tempo gaan voor de willekeurige buitenstaander, maar als je begrijpt wat Asperger is, zul je zien dat de veranderingen ongelofelijk zijn, en beseffen dat die veranderingen een enorme inspanning hebben gekost.<\/p>\n

2.- Beschouw je partner niet als iemand met een afwijking<\/h3>\n

Het is misschien aanlokkelijk voor de partner zonder autisme: \u201cIk ben normaal, dus hoe ik me gedraag is de norm\u201d. Maar in een relatie is het gedrag van geen van twee\u00ebn \u201cde norm\u201d. In een relatie zul je er samen uit moeten komen, en horen beiden gelijkwaardig te zijn.<\/p>\n

Eigenlijk zou dat trouwens voor de hele maatschappij moeten opgaan. Autisme kun je zien als een bepaalde manier van naar de wereld kijken, van in de wereld staan, en je zou autisme net zo goed als \u201cde norm\u201d kunnen stellen. Alleen het feit dat niet-autisme vaker voorkomt dan autisme betekent nog niet dat niet-autisten het recht hebben op het stempel \u201cnormaal\u201d.
\nZo is homoseksualiteit net zo normaal als heteroseksualiteit, ook al zijn de heteroseksuelen in aantal in de meerderheid.<\/p>\n

Het zal het extra gemakkelijk voor je maken om geen aanpassingen te eisen wanneer je er echt zo naar kunt kijken dat Asperger geen afwijking is, maar een andere manier van denken, voelen, doen.<\/p>\n

3.- Bedenk: communiceren is meer dan een gesprek voeren<\/h3>\n

Wat het moeilijkst is, is communiceren met gesproken woorden. Daarbij ontstaan verreweg de meeste misverstanden. Het ene misverstand stapelt zich op het andere, en alletwee voel je je meer en meer gekwetst. Dat is geen alleenrecht voor relaties tussen iemand met<\/em> en iemand zonder<\/em> autisme, uiteraard, maar de misverstanden zijn veelvuldiger, en veel moeilijker op te lossen (over het waarom daarvan zal ik beslist nog eens iets schrijven).<\/p>\n

In zo\u2019n geval moet je proberen terug te vallen op je vertrouwen in de ander, je vertrouwen dat diep onder alle woorden het houden van is, de wil om goed te doen. Het zal vaak voorkomen dat je je niet meer kunt voorstellen dat er een andere betekenis kan zitten aan de woorden die je zo kwetsen, maar keer op keer zal blijken, veel later, dat dat toch zo is.<\/p>\n

Als de emoties zijn opgelopen is het onmogelijk om zonder misverstanden te communiceren. Pauze nemen dus, en terugvallen op je vertrouwen.<\/p>\n

Praten via geschreven tekst lukt vaak beter: schrijf elkaar een e-mail, of schrijf het op papier.<\/p>\n

Nieuw<\/h1>\n

Advies voor partners verzamel ik nu op een aparte site: http:\/\/www.neurodiverserelaties.nl\/<\/a>
\nVia die site is ook coaching mogelijk.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pas toen we al jaren met elkaar samenleefden kwamen we er achter dat Ernst het syndroom van Asperger heeft. Inmiddels is er (zoals dat hoort voor je met zekerheid kunt zeggen of dat zo is) een zeer uitgebreide diagnose gesteld. En inmiddels heb ik, uiteraard, zo’n beetje alles gelezen wat er te vinden is over Meer lezen<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":98,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[5,6],"tags":[14,11,12,66,10],"class_list":["post-83","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-autisme","category-samenleven","tag-contact","tag-empathie","tag-hersenen","tag-neurodiversiteit","tag-partner"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-content\/uploads\/2012\/07\/ferrari-IMG_0829.jpg?fit=600%2C450&ssl=1","jetpack-related-posts":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/83","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=83"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/83\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2343,"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/83\/revisions\/2343"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/98"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=83"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=83"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=83"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}