{"id":650,"date":"2014-05-09T12:39:51","date_gmt":"2014-05-09T12:39:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/?p=650"},"modified":"2021-11-23T06:55:40","modified_gmt":"2021-11-23T06:55:40","slug":"de-zin-en-onzin-van-een-psychiatrische-diagnose","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.sylviastuurman.nl\/blog\/2014\/05\/de-zin-en-onzin-van-een-psychiatrische-diagnose\/","title":{"rendered":"De zin en onzin van een psychiatrische diagnose"},"content":{"rendered":"

Er is een explosie aan psychiatrische labeltjes in Nederland’, hoor je vaak: Asperger, ADD, ADHD, depressie, enzovoort. Er gaan dan ook steeds meer stemmen op dat die labels ten onrtechte op mensen worden geplakt, dat die diagnosen een symptoom zijn van de psychiatrische ‘bedrijfstak’ die meer wil verdienen, enzovoort. Hoe zit dat? Komen er alleen meer labels, komen er steeds meer psychiatrische stoornissen, of worden ze nu beter ontdekt? Wat is de zin van zo’n diagnose eigenlijk?<\/p>\n

De zin van een diagnose<\/h2>\n

In ons geval raakte Ernst als een van de gevolgen van mijn motorongeluk<\/a> depressief. Hij zocht daarvoor hulp, en de psychiater die hem behandelde kwam met de voor ons verrassende mededeling dat hij het syndroom van Asperger heeft.<\/p>\n

Plotseling viel alles voor ons op z’n plaats. Dat Ernst nooit een baan kon behouden, dat hij met zoveel mensen ruzie kreeg. Dat ik me die ruzies zo goed voor kon stellen terwijl voor mij tegelijkertijd zo duidelijk was dat hij alleen maar goede intenties heeft.<\/p>\n

Voor Ernst brak een periode van rouw aan: rouw over hoe hem door zoveel mensen is verweten dat hij niet “gewoon” was, terwijl hij dat niet *kon*. Rouw over al die tijd waarin hij geen hulp heeft kunnen krijgen. Voor mij brak een periode aan van alles lezen wat ik kon vinden (het boek Een vreemde wereld van Martine Delfos<\/a> is een aanrader) over het syndroom van Asperger. Een periode van steeds beter leren begrijpen hoe de wereld er door zijn ogen uit ziet. En tenslotte gaf deze diagnose hem eindelijk de gelegenheid om voor het eerst in zijn leven een therapeut te vinden die hem echt kon helpen zich beter staande te houden in het dagelijks leven, om te leren de valkuilen in de communicatie met anderen te vermijden, om effectiever te worden in wat hij wil bereiken. Het nut van een diagnose is dus overduidelijk.<\/p>\n

Wat is een diagnose eigenlijk?<\/h2>\n

Voor ons was dat etiketje, het label `Asperger’ een eyeopener, maar zo’n etiketje is slechts een klein onderdeel van een diagnose. Het is de aanduiding van een categorie, terwijl een echte goede diagnose precies beschrijft wat er precies met dit ene individu aan de hand is.<\/p>\n

Een therapeut heeft zo’n echte diagnose nodig om samen met de “client” een strategie uit te kunnen stippelen hoe te werk te gaan. Het is daarom moeilijk om negatieve aspecten te kunnen bedenken van een diagnose, afgezien van misschien dat label. Als iemand problemen heeft met het leven, dan bestaat de eerste stap er uit om in kaart te brengen waar die problemen hem in zitten; dat is evident.<\/p>\n

\"Uitleg
Het verhaal achter een label<\/figcaption><\/figure>\n

Het nut van een label<\/h2>\n

Een label kan voor iemand op wie het geplakt wordt een gunstige uitwerking hebben, hebben we gezien: je bent er door in staat om informatie te vinden. Je weet ook dat je niet alleen staat, dat er veel meer mensen zijn die soortgelijke problemen hebben als jij.<\/p>\n

Het gebruik van het label<\/h2>\n

Het probleem is, heb ik het idee, dat zo’n label niet alleen maar gebruikt wordt door de mensen die het label krijgen opgeplakt, of door hun directe omgeving. Allerlei instanties gebruiken het label om te bepalen of ze geld uitgeven aan een individu:<\/p>\n