Hoe De Correspondent de Islamhaat aanwakkert

De Correspondent wil graag `in gesprek komen’ met PVV-stemmers. Daartoe nodigen ze PVV-stemmers uit, die dan anoniem hun verhaal mogen doen, zonder enige kritische noot van de redactie. Correspondent-leden worden gemaand niet kritisch te zijn. Ze mogen vragen stellen, en PVV-stemmers of anderen kunnen voor deze gelegenheid gratis lid worden van De Correspondent (met willekeurig op te geven naam en e-mail).

Deze manier van werken heeft als effect dat er gratis propaganda voor de PVV (of extreem-rechts in het algemeen) wordt verspreid. Hoe dat in z’n werk gaat, laat ik zien aan de manier waarop een van deze geïnterviewden Islam-haat aanwakkert onder goedgelovige Correspondentleden. Dat doe ik door de tekst van het interview (waarin overigens geen vragen te zien zijn), en de tweede tekst die de geïnterviewde mocht plaatsen als artikel, te analyseren alsof het daadwerkelijk (bedoelde) propaganda is.

(meer…)

Andreas Burnier, Metselaar van de wereld

Voor wie Andreas Burnier niet kent: zij (niet hij) was een intellectueel zeer begaafde, zeer breed geïnteresseerde, zeer eigenzinnige vrouw, wetenschapper, romanschrijver, essayist. Ik heb destijds veel van haar boeken gelezen, en was altijd blij wanneer ze haar commentaar gaf op maatschappelijke ontwikkelingen in de vorm van ingezonden brieven, interviews of essays.

Met veel plezier heb ik haar biografie gelezen, die niet alleen een erg mooie ingang geeft voor haar werk, in context, maar die ook tot denken aanzet (zoals Andreas zelf ook altijd deed). (meer…)

Fanatiek atheïsme

Net zoiets als heftig slapen, noemt Frans de Waal fanatiek atheïsme. Niet-geloven kun je niet fanatiek doen, zou je zeggen. Maar je komt het vaak tegen, mensen die tekeergaan tegen willekeurig welke godsdienst, met het argument dat alleen de wetenschap telt en dat religies sprookjes vertellen. Nou is er op zich natuurlijk niets mis met sprookjes: ik heb ze verslonden, nadat ik had leren lezen, maar fanatieke atheïsten gebruiken de term sprookje als iets afkeurenswaardig. (meer…)

Zingen in een kerkkoor

koor met dirigent

Als iemand me twintig jaar geleden zou hebben verteld dat ik over twintig jaar in een kerkkoor zou zingen zou ik hem of haar gek verklaard hebben. Maar ik zing in een kerkkoor, en met heel veel plezier (maar om eerlijk te zijn: toen we bij het koor gingen wisten we niet eens dat het een kerkkoor was).

Vroeger heb ik altijd een muziekinstrument gespeeld: blokfluit, piano, hobo. Dat had ik al heel lang laten liggen, en vanaf het moment dat ik ging zingen besefte ik hoe ik muziek maken gemist heb. Je eigen stem vind ik bovendien misschien wel het mooiste instrument om te spelen.

(meer…)