Relaties en autisme: een boek in wording

Een relatie waarin een van beiden of beiden een vorm van autisme hebben is lastig. Elke relatie is lastig, misschien, maar zo’n relatie kent extra hindernissen.

De diagnose dat Ernst Asperger heeft, heeft het gemakkelijker gemaakt om een vorm te vinden waarin onze relatie “werkt”. Het werd gemakkelijker om te begrijpen hoe de valkuilen werken, het werd gemakkelijker om te begrijpen waarom er af en toe misverstanden ontstonden die ongrijpbaar leken.

Wat we tijdens die zoektocht ontdekt hebben, hebben we proberen op te schrijven.

(meer…)

Minibieb

Man met boormachine naast Minibieb

Er hangt een minibieb aan ons huis!

Een van die huis-aan-huis-blaadjes die ik nooit inkijk bladerde ik, een maand of drie geleden, toevallig toch een keer door, en ik zag een oproep om plaatsen aan te wijzen waar een minibieb opgehangen zou kunnen worden. Ik mailde dat er vlakbij ons huis een bankje is, waar wandelaars vaak even uitrusten, en dat de gevel van ons huis me dus een uitstekende plek lijkt en nu, niet eens lang daarna, hangt er werkelijk een minibieb aan ons huis. (meer…)

Andreas Burnier, Metselaar van de wereld

Voor wie Andreas Burnier niet kent: zij (niet hij) was een intellectueel zeer begaafde, zeer breed geïnteresseerde, zeer eigenzinnige vrouw, wetenschapper, romanschrijver, essayist. Ik heb destijds veel van haar boeken gelezen, en was altijd blij wanneer ze haar commentaar gaf op maatschappelijke ontwikkelingen in de vorm van ingezonden brieven, interviews of essays.

Met veel plezier heb ik haar biografie gelezen, die niet alleen een erg mooie ingang geeft voor haar werk, in context, maar die ook tot denken aanzet (zoals Andreas zelf ook altijd deed). (meer…)

Het Rosie project en het Rosie effect

De ik-figuur van beide boeken, Don Tilman, is professor in de genetica, en heeft overduidelijk een vorm van autisme. Hij beseft dat zelf niet. Je ziet de wereld volledig door zijn ogen, en dat geeft een verhelderende blik op zijn vorm van autisme.

Als lezer begrijp je wat er mis gaat in z’n communicatie; zelf merkt hij dat af en toe. Hij wordt er altijd volledig door verrast, en weet, doordat het toch wel behoorlijk geregeld voorkomt, dat hij sociaal niet bijster handig is. (meer…)

Schrijfwedstrijd

Vrouw met vis bij de zee

Via de NRC zag ik een link naar een schrijfwedstrijd. Het ging om fictie, non-fictie of poezie, en er was een publieksprijs (die me niet interesseert: dat is meer een wedstrijd inzetten van netwerken) en een juryprijs. De juryprijs bestaat uit manuscriptbegeleiding. Het lijkt er dus op alsof het de bedoeling is dat je iets instuurt dat uit een boek komt waar je aan bezig bent. (meer…)

Monsignor Quichote

Het stond al lang op mijn webseblijstje: Monsignor Quitchote van Graham Greene. Een nazaat van Don Quichote met een metgezel die hij Sancho Panza noemt, op reis door Spanje in Rocinante, een oude Fiat 600, en uiteraard geïnspireerd door het verhaal van Cervantes.

Tot mijn verbazing bleek dat mijn dochter het van me had geleend: het zat bij de boeken die ik uit de boekenkast van mijn ouders had uitgekozen toen ik het huis moest leegruimen. Een Penguin pocket van 30 jaar oud 😉 (meer…)

Ten zuiden van de grens

Boekomslag van Ten Zuiden van de Grens

 Ten zuiden van de grens is het tweede boek van Haruki Murakami dat ik heb gelezen (After Dark was mijn eerste boek). Het wonderlijkste is misschien wel dat alles zo simpel en terloops geschreven lijkt: geen gezwollen taal, geen moeilijke zinnen; gewoon een verhaal in simpele woorden, in de ik-vorm geschreven. Maar in de eerste plaats wil je bijna dwangmatig doorlezen, en verder blijf je nog lang nadat je het boek uit is denken over wat je hebt gelezen. Dat is misschien wel de meest in het oog springende kwaliteit van Murakami, die tegenstelling.

In dit boek blijven veel vragen onbeantwoord. Jouw taak, als lezer, lijkt het, is er je eigen interpretatie aan geven. Dat ga ik hier proberen.

(meer…)

On Beauty

Boekomslag

Als je On Beauty van Zadie Smith uit hebt ben je teleurgesteld dat het boek niet tweemaal zo dik is.  Dat is deels omdat het einde niet helemaal bevredigend is (dat kan ook bijna niet anders: er zijn zoveel personen van wie je meer zou willen weten over de rest van hun leven), maar vooral omdat ze voor elkaar weet te krijgen dat je erg nieuwsgierig bent naar wat het grote aantal personen die een rol spelen in het boek, meemaken. Ze schrijft bovendien echt heel erg goed: je wilt door en doorlezen.

Waar zit het hem precies in dat ze zo goed schrijft?

(meer…)

A Guide to the Beasts of East Africa

Boekomslag met leeuw, olifant enzovoort

 Net zoals het eerste boek in deze serie (althans, ik hoop dat het een serie wordt), A Guide to the Birds of East Africa, is dit boek iets anders dan de titel doet vermoeden: het is geen gids voor de zoogdieren die je in Oost Afrika tegen kunt komen; het is een vrolijke, sfeervolle, en misschien vooral wel liefdevolle roman. 

Je maakt al lezende Kenia mee in de persoon van meneer Malik, een bescheiden en vriendelijke heer (van Indiase afkomst, vermoed ik), die voor de medeleden van de Asadi Club (een mannenclub zoals  ze in Engeland ook nog steeds bestaan) in Nairobi, een safari-weekend organiseert.

(meer…)

After Dark

boek van Haruki Marukami

Ik had al vaak over Haruki Murakami gehoord, in jubelende bewoordingen. Zo jubelend dat ik er zelfs eigenlijk weinig zin in had om iets van hem te lezen. Je krijgt dan al snel het gevoel dat iedereen hijgend achter elkaar aan loopt om te laten zien hoe goed hun smaak is, en dat neemt me, heel onrechtvaardig, in tegen de schrijver.

Maar toen ik een heel dun boekje van hem zag liggen, in een Engelse vertaling, kon ik het toch niet laten: ik wilde toch graag weten wat dat is, een boek van Murakami. En dat weet ik nu, en het is betoverend.

(meer…)