Relaties en autisme: een boek in wording

Een relatie waarin een van beiden of beiden een vorm van autisme hebben is lastig. Elke relatie is lastig, misschien, maar zo’n relatie kent extra hindernissen.

De diagnose dat Ernst Asperger heeft, heeft het gemakkelijker gemaakt om een vorm te vinden waarin onze relatie “werkt”. Het werd gemakkelijker om te begrijpen hoe de valkuilen werken, het werd gemakkelijker om te begrijpen waarom er af en toe misverstanden ontstonden die ongrijpbaar leken.

Wat we tijdens die zoektocht ontdekt hebben, hebben we proberen op te schrijven.

Uitgangspunt

Twee motoren langs een weggetje
Samen reizen op de motor

Een belangrijk uitgangspunt in dit boek is dat beide partners gelijkwaardig zijn. Buiten de relatie is het misschien zo dat autisme de afwijking is, en niet-autistisch de norm; binnen de relatie doet dat er niet toe. Een relatie kan alleen werken wanneer beiden samen de norm bepalen.

Zoals Glen Helberg het zo mooi zei: “Beide partners zijn voor 50% verantwoordelijk voor de relatie, en beiden moeten 100% verantwoordelijkheid nemen voor hun 50%”.  Je zal dus samen problemen moeten zien op te lossen, en kunt niet eisen dat de ander voldoet aan de normen die jij stelt.

Voor wie?

Wanneer je een relatie hebt met iemand die autisme heeft, en zelf geen autisme hebt, dan is dit boek natuurlijk voor jou bedoeld.

Ik denk dat veel meer mensen iets aan dit boek zouden kunnen hebben. Veel mensen vermoeden bijvoorbeeld dat hun partner Asperger heeft. Zij kunnen kijken of dit boek hen en hun partner helpt.

Ook wanneer beiden in een relatie een vorm van autisme hebben kan dit boek nuttig zijn. Autist zijn betekent niet dat je “hetzelfde” bent als alle andere autisten (integendeel, zou ik bijna zeggen). Het is net zo lastig om je partner te begrijpen als wanneer de een neurotypisch is (geen autisme heeft), en de ander autistisch is.

Elkaar proberen te begrijpen, dat is waar dit boek je een handje bij probeert te helpen.

Een boek in wording

Lastig te begrijpen, sommige relaties

Het boek is nog lang niet af. We zijn erg benieuwd naar commentaar, naar ervaringen. Heb je iets aan sommige stukken? Heb je tips die er niet in staan? Laat het ons weten! We zullen zoveel mogelijk gebruik maken van jullie feedback om het boek te verbeteren, en uiteindelijk een definitieve versie te schrijven.

We houden jullie op de hoogte!

Download hier Een partner met Asperger als pdf.

6 gedachten over “Relaties en autisme: een boek in wording

  1. Zelf denk ik dat die sociale druk meer een behoefte is aan sociaal meedoen, dat is tenminste wat mijn partner aangeeft. Ze wil zo graag maar weet niet goed hoe. Na al die jaren heeft ze gedrag ontwikkeld wat daaraan tegemoet komt. In de relatie schiet het nog wel eens tekort maar ze wil het zelf heel graag.. en ook wil ze het heel graag leren.
    Dank je voor je snelle antwoord.

  2. Hai Sylvia
    Het zijn nog steeds vooral mannen die gediagnosticeerd worden als Asperger. De werkelijkheid is dat vrouwen net zo vaak Asperger blijken te hebben, maar minder opvallen. Ze voldoen minder aan de klassieke kenmerken en worden daarom nog wel een ‘gemist’. Hun mannelijke partners zullen dan misschien weer minder snel een forum opzoeken om uit te pluizen hoe ze ermee kunnen dealen.
    Nou ben ik een vrouw met een vrouwelijke partner, waardoor ik nog minder herkenning en inzichten weet te vinden van soortgenoten.
    Bij vrouwen gaat het vaak om vergaande controle die ze nodig denken te hebben en een hele hoop gevoelens die ze niet weten te integreren in hun denken en handelen. Mijn partner is heel sociaal en geliefd in haar omgeving, heeft geen moeite met oogcontact en houdt best van nieuwe dingen ondernemen. Ik vind haar gevoeligheid heel mooi.
    De strikte logica zoals je bij mannen kennelijk ziet schiet nog wel eens tekort, al weet ze veel beter dan ik haar punt neer te zetten in de buitenwereld, nogal eens ten koste van mij.

    Komt in jouw boek de relatie met een vrouwelijke Asperger voldoende aan bod?

    • Daar moet ik helaas nee op antwoorden. Dat moet dan ook een disclaimer bij het boek worden inderdaad, dat het vooral gericht is op een mannelijke partner met Asperger.
      Ik wil wel in de toekomst steeds meer aandacht gaan besteden aan vrouwelijke Aspergers!
      Wat in feite heel wonderlijk is, aan dat inderdaad grote verschil tussen vrouwelijke en mannelijke Aspergers, is dat je er de enorme sociale druk aan kunt aflezen voor meisjes om “sociaal” te worden. Ik denk dat meisjes daardoor ook nog veel meer hun gevoel “kwijtraken” dan mannen.

  3. Voor een uitgebreid portret in een magazine over gezondheid ben ik op zoek naar vrouwen die een partner hebben met Asperger. De hamvraag luidt: hoe is het om je leven te delen met iemand die Asperger heeft? In mijn zoektocht naar geschikte kandidaten stuitte ik op jouw website. Zou je het leuk vinden om aan het artikel mee te werken? Het gaat om een telefonisch interview en fotosessie. Ik hoor het graag, alvast bedankt!

Laat een reactie achter op Mireille Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *