Relaties en autisme: een boek in wording

Een relatie waarin een van beiden of beiden een vorm van autisme hebben is lastig. Elke relatie is lastig, misschien, maar zo’n relatie kent extra hindernissen.

De diagnose dat Ernst Asperger heeft, heeft het gemakkelijker gemaakt om een vorm te vinden waarin onze relatie “werkt”. Het werd gemakkelijker om te begrijpen hoe de valkuilen werken, het werd gemakkelijker om te begrijpen waarom er af en toe misverstanden ontstonden die ongrijpbaar leken.

Wat we tijdens die zoektocht ontdekt hebben, hebben we proberen op te schrijven.

Uitgangspunt

Twee motoren langs een weggetje
Samen reizen op de motor

Een belangrijk uitgangspunt in dit boek is dat beide partners gelijkwaardig zijn. Buiten de relatie is het misschien zo dat autisme de afwijking is, en niet-autistisch de norm; binnen de relatie doet dat er niet toe. Een relatie kan alleen werken wanneer beiden samen de norm bepalen.

Zoals Glen Helberg het zo mooi zei: “Beide partners zijn voor 50% verantwoordelijk voor de relatie, en beiden moeten 100% verantwoordelijkheid nemen voor hun 50%”.  Je zal dus samen problemen moeten zien op te lossen, en kunt niet eisen dat de ander voldoet aan de normen die jij stelt.

Voor wie?

Wanneer je een relatie hebt met iemand die autisme heeft, en zelf geen autisme hebt, dan is dit boek natuurlijk voor jou bedoeld.

Ik denk dat veel meer mensen iets aan dit boek zouden kunnen hebben. Veel mensen vermoeden bijvoorbeeld dat hun partner Asperger heeft. Zij kunnen kijken of dit boek hen en hun partner helpt.

Ook wanneer beiden in een relatie een vorm van autisme hebben kan dit boek nuttig zijn. Autist zijn betekent niet dat je “hetzelfde” bent als alle andere autisten (integendeel, zou ik bijna zeggen). Het is net zo lastig om je partner te begrijpen als wanneer de een neurotypisch is (geen autisme heeft), en de ander autistisch is.

Elkaar proberen te begrijpen, dat is waar dit boek je een handje bij probeert te helpen.

Een boek in wording

Lastig te begrijpen, sommige relaties

Het boek is nog lang niet af. We zijn erg benieuwd naar commentaar, naar ervaringen. Heb je iets aan sommige stukken? Heb je tips die er niet in staan? Laat het ons weten! We zullen zoveel mogelijk gebruik maken van jullie feedback om het boek te verbeteren, en uiteindelijk een definitieve versie te schrijven.

We houden jullie op de hoogte!

Download hier Een partner met Asperger als pdf.

17 gedachten over “Relaties en autisme: een boek in wording

  1. Beste Sylvia,

    Prachtig hoe je zo scherp misverstanden oplost door je perspectieven wijs in te nemen.

    Kan jij me misschien ook vertellen over instellingen die Asperger’s bijstaan bij familiaal misbruik?

    Mijn vader stierf veel te vroeg hierdoor en ik ben uitgesloten geweest sinds mijn jeugd van kansen.

    Mijn scheiding, bracht deze lijn in autisme naar boven en wens dit door de openbare instellingen van België ernstig te laten nemen.

    Vandaag maak ik ‘le sac retourner’ mee als concept, in de vechtscheiding die ze als narcist aan ging.
    Gerecht en co doen vlotjes mee zonder meer. Misbruik tijdens isolatie, geeft het beste drama de meeste stemmen.

    Heb dus als Rocky Balboa, eerst goed wat mot gehad en ga nu zo goed als kan de zaak zijn zinnigheid geven.

    Heb geen jeugd gehad, door narcistische moeder. Heb 2 bedrijven opgericht voor immigranten werk te geven (20man en 65man) gedurende 20 jaar. Verkocht deze voor mijn gezin en studies. Toch krijg je meteen de stempel marginaal te zijn, als een komediante uit afgunst je reputatie voor de hare laat nemen.

    En anders nog veel plezier als NT-Auti vertaler gewenst,

    Dimitri

    • Helaas ben ik weinig bekend met instanties of personen in België.
      Je zoekt in feite iemand die veel van autisme weet, goed nis in relaties, en ook juridische kennis heeft.
      Ik wens je veel succes!

      • Juist, nooit heb ik zo lang in mezelf opgesloten geweest met wanhoop.
        De kinderen houden je tegen weg te gaan en zelf te verzwakt geweest om nog helder te denken.

        De schaamte hierbij deed me niet meer buiten komen. Niet lang ervoor had je eindelijk waardigheid en gaf je werk, dan plots verlam je.

        Als ik mijn tekst herlees, herken ik me niet. Was altijd vol energie en liefde, wat ze ook vroeg. Ze laten je infantiel voelen, lang ervoor. Thuis was het puur sadisme en mijn hoofd ontdaan van routines, herinneringen aan normaal.

        Ik zal je blog niet meer mijn triestheid geven hoor. Ik doe alvast door en bij ernstige vooruitgang voor allen, dan lees je me wel.

        Groetjes,
        Dimitri

  2. Ik heb je boek net gedownload. Een verademing, iets kunnen downloaden zonder allemaal gegevens te moeten afgeven. Maar dat terzijde, ik ga met veel interesse lezen, mijn man is autistisch. Ik was wel benieuwd hoe het nu met het boek staat?

    • Ik ben inmiddels veel verder. Ik heb het gesplitst in twee delen. Het eerste deel gaat Autisme voor intimi heten.
      Daarin wil ik als het ware `van binnen uit’ laten zien hoe het is als je autistisch bent. Voor iedereen die graag meer wil begrijpen van waarom iemand die autistisch is zich op manieren gedraagt die je niet zo gemakkelijk kunt begrijpen.

      Het vordert langzaam: ik kan allen maar af en toe in het weekend iets schrijven 🙂

      • Klinkt heel goed. Meelezer(s) nodig? Wellicht dat manlief (bijzonder goed met woorden) ook iets wil betekenen. Heb net de eerste 40 pagina’s van de oude versie gelezen, ik vind het echt heel tof gedaan met de interrupties van Ernst erbij. Hoop dat je dat in de nieuwe versie er wel inhoudt! Verder fijn geschreven, leest vlot weg, en tot nu toe ook veel toegevoegde waarde qua inhoud.

  3. Zelf denk ik dat die sociale druk meer een behoefte is aan sociaal meedoen, dat is tenminste wat mijn partner aangeeft. Ze wil zo graag maar weet niet goed hoe. Na al die jaren heeft ze gedrag ontwikkeld wat daaraan tegemoet komt. In de relatie schiet het nog wel eens tekort maar ze wil het zelf heel graag.. en ook wil ze het heel graag leren.
    Dank je voor je snelle antwoord.

  4. Hai Sylvia
    Het zijn nog steeds vooral mannen die gediagnosticeerd worden als Asperger. De werkelijkheid is dat vrouwen net zo vaak Asperger blijken te hebben, maar minder opvallen. Ze voldoen minder aan de klassieke kenmerken en worden daarom nog wel een ‘gemist’. Hun mannelijke partners zullen dan misschien weer minder snel een forum opzoeken om uit te pluizen hoe ze ermee kunnen dealen.
    Nou ben ik een vrouw met een vrouwelijke partner, waardoor ik nog minder herkenning en inzichten weet te vinden van soortgenoten.
    Bij vrouwen gaat het vaak om vergaande controle die ze nodig denken te hebben en een hele hoop gevoelens die ze niet weten te integreren in hun denken en handelen. Mijn partner is heel sociaal en geliefd in haar omgeving, heeft geen moeite met oogcontact en houdt best van nieuwe dingen ondernemen. Ik vind haar gevoeligheid heel mooi.
    De strikte logica zoals je bij mannen kennelijk ziet schiet nog wel eens tekort, al weet ze veel beter dan ik haar punt neer te zetten in de buitenwereld, nogal eens ten koste van mij.

    Komt in jouw boek de relatie met een vrouwelijke Asperger voldoende aan bod?

    • Daar moet ik helaas nee op antwoorden. Dat moet dan ook een disclaimer bij het boek worden inderdaad, dat het vooral gericht is op een mannelijke partner met Asperger.
      Ik wil wel in de toekomst steeds meer aandacht gaan besteden aan vrouwelijke Aspergers!
      Wat in feite heel wonderlijk is, aan dat inderdaad grote verschil tussen vrouwelijke en mannelijke Aspergers, is dat je er de enorme sociale druk aan kunt aflezen voor meisjes om “sociaal” te worden. Ik denk dat meisjes daardoor ook nog veel meer hun gevoel “kwijtraken” dan mannen.

      • Hey Sylvia,
        De bemerking van Mireille is geheel terecht. Zelf kom ik deze week een meeting van Asperger mensen bij te wonen in de hoop er ook vrouwen aan te treffen. Dat was 0.5 op het bord: de vrouwelijke NT partner van een vrouw met Asperger, was er aanwezig.
        Ik heb me lovend uitgelaten over je boek en goed het unieke concept ervan in de picture gezet. Dat het jouw en deels je man, jullie verdienste is dat wij een unieke kijk krijgen op de werkelijkheidsbeleving van NTers en Aspergers. Ik gaf ook mee dat het de sleutel draagt om luide psychoses – traumas van Aspergers te voorkomen, maar eveneens de stille psychoses – traumas van NT’ers doet ontdekken. Dit laatste zijn NT’ers niet van bewust. Een sterker besef van verlies aan werkelijkheidszin aan de kant van NT’ers is me hierdoor ook sterk opgevallen.

        Ik heb zeker 3 mensen gehad die je boek wensen te lezen. Allen Franstaligen (ik ben Brusselaar), maar heb hen kunnen troosten dat het een e-boek is en Google de rest doet.

        Mocht Mireille dit wensen, dan kan ik haar met deze dame in contact brengen.

        Groetjes,

        Dimitri

  5. Voor een uitgebreid portret in een magazine over gezondheid ben ik op zoek naar vrouwen die een partner hebben met Asperger. De hamvraag luidt: hoe is het om je leven te delen met iemand die Asperger heeft? In mijn zoektocht naar geschikte kandidaten stuitte ik op jouw website. Zou je het leuk vinden om aan het artikel mee te werken? Het gaat om een telefonisch interview en fotosessie. Ik hoor het graag, alvast bedankt!

Laat een reactie achter op Sylvia Stuurman Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.